[…] Το κορίτσι που χτες έγραφε στον τοίχο «Λευτεριά στον Λαό!», τον εργάτη που χτες τύπωνε την προκήρυξη «Όχι στην επιστράτευση!», το αγόρι που χτες τραγουδούσε μέσα στους δρόμους της Αθήνας «Μαύρη είναι η νύχτα στα βουνά κι ο Έλλην ξεσπαθώνει, ξεσπαθώνει…», τον Έλληνα που ξεσπάθωσε τον σέρνουνε πίσω τους καταματωμένο, τον φορτώνουν στην κλούβα που περιμένει μ΄ανοιχτό στόμα, τον ρίχνουν στις φυλακές, στα μπουντρούμια της Μέρλιν και τον βασανίζουν. Τον καίνε, του ξεριζώνουν τα νύχια, τον τυφλώνουν, του σπάνε τα κόκαλα κι ΄ύστερά τον στήνουν στον τοίχο και προστάζουν: «Πυρ!». […]