[…] Χτες, για να ξαποστάσουμε απ’ τον πανζουρλισμό, οι «αχώριστες» καθίσαμε στο «Οριαντάλ» να φάμε ένα γλυκό. Μιλούσαμε κι οι τέσσερις μαζί. Η Αννούλα φώναζε δυνατά για ν’ ακουστεί. Άλλος άνθρωπος από κείνο το συμμαζεμένο κοριτσάκι. Είναι ερωτευμένη! Έλα Χριστέ και Παναγιά, πότε πρόλαβε μέσα στη φυλακή; Γνωρίστηκαν πίσω από τα κάγκελα. Θυμήθηκε η Αννούλα τα «μουγγά» μας και του ’μαθε να μιλάει με νοήματα. Γράφανε και γράμματα που τα πηγαινόφερνε ένας φύλακας που είχε καλή καρδιά. «Θα σας τον γνωρίσω, τον λένε Μιχάλη». Μια ιστορία σαν παραμύθι. […]