[…] Η Αθήνα ζουρλάθηκε! Μέρες τώρα κρατάει η τρέλα της. Σήμερα όμως, 14 του Οχτώβρη (μα κι εκατό χρονώ να γίνω, θα τη θυμάμαι τούτη την ημέρα), στήθηκε τέτοιο ξέφρενο πανηγύρι, που κάθε τόσο, θεά ξεθεά, τσιμπιέμαι μπας κι ονειρεύομαι, μπας και ξυπνήσω. Μια ανθρωποθάλασσα ξεχύθηκε στους δρόμους, η βοή της ανεβαίνει ίσαμε τα ουράνια κι απ’ τα ουράνια ξαναπέφτει σαν διαμαντένιο χαλάζι πάνω σε χιλιάδες σημαίες που ανεμίζουνε. Τόσες σημαίες! Ποια χέρια πρόλαβαν να τις υφάνουν; […]